Boşluk… Ne aradığımı bilmeden, ne yapacağımı, ne olacağımı bilmeden gitmek…
Nereye? İsteklerim ve arzularım bile günden güne değişiyor.
Bilmiyorum bilemiyorum… Neyim, ne değilim?
Ve engeller çıkıveriyor önüme dağ gibi…
Bazen diyorum şanslıyım, çok hem de, önümde en az 20 yıl ve mutlu bir evliliğim var. Geleceğimi istediğim yönlendirebilirim.
Yaşa tadını çıkara çıkara hem de yaşa.
Sonra
Düşünüyorum her şey benden öyle uzaklaşıyor, öylesine kopuk kalıyorum. Toparlamak istesem kendimden bir şeyler feda etmem gerekir. Bunlar zaman istek ve geleceğe bakış açımı değiştirmem lazım…
Toplum ve Ben
Çok korkutuyor ve kararsızlıklar içinde güvensizlik her şeyi yok ediyor.
Karmakarışık
Ama şunu bilmemiz lazım
Hayat bir imtihandır.
Bu imtihan bazen varlıkla, bazen yoklukla, bazen doruklarda mutlulukla, bazen ise sefil ve acılar içinde hayatlar.
Bunlardan en zor ve acı olanıysa insanın gördüğünde geriye kalmasıdır. Yani varlık içinde yokluğa düşmesi çok çok zordur.
Bir nevi
İktidardan idbara, sağlıktan hastalığa düşmek gibi o kadar avı işte
Benim arayışım sürüyor..
Ferit Özdemir Tüm Yazıları