SORUMLULUK

Ünsiyet kavramından türeyen insan kelimesi sorumlu olmayı gerektirmektedir. İnsan olarak yaratılışımız, kimlik itibariyle bize evrensel bir sorumluluk yüklemektedir.

İlk vahyi mesajlardaki uyarıcı naslara baktığımızda hepsinin sorumluluğu işlediğini görmekteyiz.

Her çeşit fitne zeminine galip gelmenin kaçınılmaz şartı sorumluluk yüklenmektir.

Müminler arasında muhtemel bir fitneyi önleyici unsurların başında furkan’ın geliştirilmesi, ehliyetli insanların sorunlarda belirleyici hakem olması, fitne kokan sorunları çözmeye muktedir iradi bir inisiyatifin varlığı, tahammül inceliği fitnenin nüksettiği alanlarda gereken hassasiyetin arttırılması ve o alanlarda iç dinamiklere onarıcı bir işlevselliğin kazandırılması gelir. Fitne ithalatçılarına fırsat vermemenin yolu sorumluluğu kuşanmaktan geçer.

Modernizmle beraber insan kalitesinin irtifa kaybetmesi, uyarıcıların azalması, peşimizi bırakmayan bir düşmanın varlığı, sorumluluğumuzu artırmaktadır.

İmanımızdaki samimiyetimiz rehavete müsaade etmemelidir.

Sorumluluğumuzu ifa, imanımıza olan borcumuzun gereğidir.

Sorumluluk konusunda mazeret üretme hastalığı terk edilmelidir. Sorumluluklarımızın  kıyısında durmanın mazeretlerini ve temkinlilik halini vicdanımızın ne kadar onaylayıp, onaylamadığını sorgulamamız gerekir..

Ümmet, tarihinin en zorlu sürecini yaşadığından sorumluluğumuzun bu oranda arttığı bilinmelidir. Zorlu süreçler sorumluluklarımızı artırır.

Manevi olarak çok güçlenmeliyiz ki aradaki açığı kapatabilme imkânımız olsun. Beşeri sistemlerin her türlü albenili malzemeyi kullanarak yaymaya çalıştığı ifsad dalgasına karşı; ancak bizim payımıza düşen sorumluluğun çok üstünde bir sorumluluk yüklenme azim ve iradesiyle bu dalganın karşısında durabiliriz.

Sorumluluklarımız, birilerinin kendi sorumluluklarını yerine getirip getirmemesi ile ne eda edilir ne de sakıt olur.

Unutulmamalıdır ki salih amellerimizi bereketlendirecek olan sorumluluk duygusudur.

‘Ey insanlar! Allah karşısında takva sahibi olun’ yani sorumluluğunuzun bilincinde olun.

Sorumluluktan kaçma veya sorumluluğu başkasına yükleme hastalığını terk etmeliyiz. 

Sorumluluklarımızın anlam bulabilmesi için önceliklerimizin neler olduğu önemlidir. 

Sorumlulukla ilgili yük alma ve yük olma sorunumuzu iyi görmeliyiz. Tıpkı bir cenazenin taşınmasında bazı insanların tabutu taşırken, bazılarının da tabutu taşır gibi yapıp tabuta yük olması gibi. Yük alma bir işleyişe bereket katar. Yük olma da tıkanmayı ve süreç içinde müzminleşen sorunları besler.

Sorumlulukla ilgili ıskalanmaması gereken önemli bir konu da ne idealler adına gerçeklikten vazgeçmek, ne de gerçeklikler adına ideallerden uzak durmaktır.

Sorumluluk almak veya talip olmak kolay o sorumluluğu taşımak zordur. Bu çerçevede sorumluluğu taşımada süreklilik esas olmalıdır. Mücadele tıpkı bir maraton gibi, bir koşu gibi önce yavaş yavaş başlamalı ve hikmetli bir tedricilikle gelişmelidir. Goethe’nin ‘Bir şeyin devamı varsa değeri vardır.’ sözü söylediklerimizi destekler mahiyettedir.

Değerlerimize karşı en büyük sorumluluğumuz, mü’min kardeşlerimize karşı birbirimizin kusurları üzerinden değil, birbirimizin güzellikleri üzerinden bir ilişki geliştirmektir.

Sorumluluklarımızın neticesi olan amellerimizin bereket bulması, hesabını veremeyeceğimiz söylem ve mantıklardan beri olmakla orantılıdır. Sorumluluklarımız gereği yaptığımız amellerimizin hesabını verebildiğimiz oranda şahitliğimiz, toplumsal bir meşruiyet kazanır.

Sorumluluk duygusunu güçlü tutan en önemli disiplinlerden biri xiret duygusudur. Kürtçe bir kavram olan xiret duygusunun Türkçe’deki karşılığı endişe ve fedakârlıktır.

Sorumluluk hassasiyetimizi daha canlı tutmak için tecrübenin bir sermayeye dönüştürülmesi önemlidir.

Müminler, kendi aralarında sorumluluk ve şahitlikleri gereği hakkaniyetle bir görev dağılımında bulunup bir irade ve disiplin oluşturmazlarsa süreç içerisinde en ehil kadrolarda bile yorgunluğun oluşması mukadder olacaktır. Bu durumda her bir ihmalimizin sonraki nesillerimiz için bir musibetin habercisi olacağı gerçeği ile bizleri yüzleştirecektir.

Sorumluluklarımızın neticesi olan amellerimizin bereket bulması, hesabını veremeyeceğimiz söylem ve mantıklardan beri olmakla orantılıdır.