SELAM İLE…

Sınırlı bir zamanda sınırlı imkânlarla emaneti yüklendiğimiz bu fani gezegende, sahip olduğumuz imkân ve nimetleri bir sermaye olarak işlevselleştirmek ilahi ve insani bir sorumluluktur. Her sorumluluk gerektiren salih bir amelin ihmali, beraberinde vebali getirir.

Çağımızın ifsad edici çok yönlü unsurlarına karşı inadına kutsallarımızı, şiarlarımızı merkeze alan naif bir duruş, insaniyetimize yakışan bir tarzdır.
Yaşadığımız coğrafya, insaniyetimiz gereği yakınlaşmamızı, uyarıcılar olmamamızı, hakikatin şahitleri olmamızı gerektirecek çabaların sergilenmesini gerektirmektedir.
İhmal ettiğimiz hayırlı bir amelin ve niyetin cezasını tarih bize ağır ödettirebiliyor. Dünyevileşmenin her gün bizi daha fazla sarmaladığı bu tarihsel süreçte aynı kaderi paylaşan, aynı havayı teneffüs eden aynı topraktan beslenen bizler, birçok ortak güzelliğimizi büyüterek yeni bir hayatı inşa edebiliriz.
Temennimiz odur ki; bilgi ve tecrübelerimiz, naif bir zeminde hikmetle paylaşıldıkça bereket bulur. Sahip olduğumuz kazanımlarımızı, Allah’ın aziz kıldığı insanımızla paylaşımda cimrilik, Allah’ın muradına aykırıdır.
Basının, medyanın sosyal enformasyon ağlarının alabildiğine geniş olduğu günümüzde, medeni inceliğimizle konuşmak, yürek trafiğimiz için en sahih, en salim ve en sağlam yoldur.
Birbirimizi dinleme ve tahammül etme zarafetini gerçekleştirerek “ya hayrı konuşun ya da susun” ilkesinden hareketle kendi gözlem, tecrübe ve okumalarımızla şekillendirdiğimiz hassasiyetlerimizi Allah nasip ederse bir kardeşiniz olarak Yön Gazetemizde haftalık değerlendirme yazılarımızla dertleşir, hasbihal etmeye çalışırız.
İnanmalıyız ki bir toplum kendi iletişim kanallarını güçlendirdikçe farklılıklarını, centilmence paylaşabildikçe gelişmeyi ve ilerlemeyi hak edecektir. Unutmamalıyız ki samimiyetle sorunlarımızı konuştukça buna paralel olarak sükûnet zemininde birbirimize tahammül ettikçe yarın ki nesillerimizin önünü açma imkânını da yakalarız.  Yaşadığımız güven sorununu aşıp birbirimizle emin insanlar olarak iletişim kurmamız, toplumsal üst maslahatlarımız açısından da olması gereken bir tarzdır. Yetim ümmetin fertleri olarak şuna inanmalıyız ki; birbirimizi ıslah ediciler olarak çabalarımızı güçlendirdiğimiz oranda yarınlarımız aydınlık olacaktır. Beyinlerimizi, kalemlerimizi, gazete köşelerimizi yüreğimizin en derin noktasından akıtmamız gereken şefkatle renklendirdiğimizde her birimiz Allah’ın bir ayeti olduğumuz gerçeği ile birbirimizden haz alırız. 
Bir ruh incelmesine ihtiyacımız var. Klavyelerimizde parmak uçlarımızdaki harflere dökülen emek, kalemlerimizin mürekkebinden dökülen şifreler, yorgun düşen gözlerimizin nuru, toplumumuzu bir adım daha izzeti yakalama zeminine doğru götürebilirse, o zaman bu çabayı ibadet sayarız.  Belki de bölgemiz hiç bu kadar tahammüle inceliğe şefkate ve zarafete ihtiyaç hissetmemiştir. Yön Gazetemizdeki muhabbet ve dertleşme anlarımız buna vesile olursa Allah’ın muradına uygun salih bir amel olarak görürüz. Bu duygu ve temennilerle paylaşımlarımızın hayırlara vesile olmasını diliyoruz.