Arsız Sarmaşık(3)

Sekoya ağacı, 120 metreye varan boyu, 30 metreyi aşan gövde kalınlığı ile binlerce yıl yaşayabilir. Kökleri gövdesinin aksine derinlere inmez, toprağın yüzeye yakın yumuşak kısmını karış karış kaplar. Etrafındaki ağaçlardan hoşlanmaz, topraktaki mineralleri diğer ağaçlarla paylaşmaz. Yangına pek dayanıklı olması sebebiyle hemen her sekoya ağacı onlarca kez orman yangını görür geçirir, ölmez hatta her yangın sonrası boy vermeyi sürdürür. Kozalağı andıran tohumu ateşte tutulursa tez vakitte patlar, daha kuvvetli bir ağacın oluşmasını sağlar.

"Evet", diye düşünür: "Bu kesinlikle benim." Parmaklarını masadaki ansiklopedinin kağıdında gezdirir. Sekoya ağacını hissetmek ister. Aynı parmakları yüzüne götürür, cildinde gezdirir.
...

Özel bir üniversitede çift anadal öğretimi alır. Bir yandan işletme bölümü ile ekonomi ve  finans bölümü okurken, bir yandan da özel bir şirkette staj yapar. Zihinsel donanım kazanmada gayretlidir. Yalnızca ürkütücü zekasıyla değil, kadınları imrendiren bedensel hatları ve erkekleri kıskandıran kaslı vücuduyla insanların üzerinde mükemmel bir izlenim bırakır. 

İktisat tarihi dersinde Malthus'un, gıda miktarının aritmetik, insan nüfusunun geometrik artışı teorisini benimser. Bir noktadan sonra insan topluluğunun yetersiz gıda kaynakları nedeniyle kitlesel kayıplarla yarılanacağına inanır. Böcekleri üzerine çekmek için güzelleşen çiçeklerin, dişilerin ilgisini çekmek için heybetlenen her türden erkeğin, evrimin yapay seçilim yasasına göre hareket ettiğini düşünür. Görkem iyidir, güç gereklidir. Zayıfların hayatta kalma olanağı daima düşüktür, ilkesini özümser. 

Özel ilişkilere girmekten kaçınır. Öğrencilerin sosyal ve politik tüm hareketlerini ergence bulur. Öğrencileri, etrafında dikili duran, çıkacak ilk yangında can verecek aptal ağaçlara benzetir. İnsanlığı kurtarma söylem ve gayretlerini salakça bulur. Onun için tek bir gelecek vardı: zayıflar yok olunca kalacak nitelikli azınlığın yaşayacağı bir dünya. Öyleyse zayıf azınlık bir an evvel ezilmeliydi. 

Bu düşüncelerini gizli tutar. Hayranlık ve kıskançlıkla çevresinde gezinenleri hemen fark eder. Uzaklaştırır. Korku yayar, tehlikeli görülür; hiç arkadaşı olmaz. Hocalarıyla bile ders ilişkisi dışında iletişim kurmaz. Gizemli ancak yapayalnızdır. Hırsın esaretinden gergin, endişeli ve mutsuzdur. O yıllarda nasıl olduysa ders esnasında, bir köpek gibi havlama isteği duyar ama önemsemez. Rüyalarında, ilerleyen günlerden itibaren sık sık kendisini sokağa terk edilmiş bir köpek gibi görecektir.

...

Büyük bir marketin satın alma bölümünde işe başlar. Tedarikçilerle girdiği ilişkileri kısa sürede çözümler. Tüm cazibesini ve zekasını ortaya koyarak fiyatları düşürür, şirketi kâra geçirir. Gözünü karartır, karşısında duran tüm engelleri zorbalık dahil türlü yöntemlerle aşar. Acımasız ve gaddardır. Zayıfları eze eze terfi eder. Basamakları üçer beşer atlayarak en tepeye ulaşır. Genel müdürlük koltuğundayken yönetim kurulunu ikna ederek şirketin halka arzı için SPK ve borsaya başvurur. Ailesinin keseyi açmasıyla beraber şirketin yüzde 49 hissesini satın alır. Birkaç piyon feda eder, veziriyle şah çeker ve kalesiyle mat eder. O artık genç bir şah olmuştur.

Arsız sarmaşık, mezuniyetinin 10.yılında sarmaladığı ilk ağacı kurutur. Piyasadaki diğer marketleri yutması, 60 ülkede on binlerce şubeye ulaşması, kendi lojistik ağı ve e-ticaret portalıyla küresel bir hacme kavuşması 20 yılını alır. O artık iki yüz bin çalışanın enerjisini emen, ülkenin en büyük sermayesinin sahibi, devasa bir ağaçtır.

Anne ve babasıyla zaten zayıf olan iletişimini iş yaşamının ortalarında sonlandırır. Kimseyi kendine denk olarak görmediği için de evlenmez. Cinsel köleler edinmekle yetinir. Defalarca yanmış, büyük yangınlar atlatmış olan kendisinin, büyümeyi sürdürebilmiş mükemmel bir tür olduğunu iddia eder: Geri kalan aşağılık türden herkesin üzerinde yükselen yüce bir tür. 

Şirkette önemli kararların tamamını kendi verdiği halde hiçbir sorumluluk kabul etmez, tüm aksaklıkların sorumlusu olarak daima zayıf karakterli üst düzey yöneticileri suçlar. Onları uluorta aşağılar, birbirleriyle rekabete zorlar ve sıklıkla aralarından birini kurban seçip kovar. Hatta bazı üst düzey yöneticileri işten attıktan sonra hapse attırır. Rakiplerine düşmanca davranır, yine de sürekli saldırı altında olduğunu söyler durur. Hayali düşmanlar yaratır. Çalışanlarını bu yalanlara inandırır. Günün sonunda alt kademe yöneticilere göre daima kusursuz olan O'dur, yanlış bilgi vererek yanlış kararlar aldırdıkları için suçlu olan üst düzey yöneticilerdir. 

Binlerce sermaye sahibini iflasa sürükler, çalışanlarını düşük ücret ve zor koşullar altında çalıştırır, hakkında binlerce dava açılır ancak meclisten kanun çıkartacak nüfuzu ve avukat ordusuyla hepsini alt etmeyi başarır. Böylece dünya çapındaki yatırımları ile devletler üstü bir kimlik kazanır. O, kendisini yakından tanıyan ve şerrinden zarar görenler için nefret edilen iblis, hayranları içinse yeryüzünde yenilmez, ulaşılmaz bir idoldür. 

Kendini durmadan büyüyen bir sekoya ağacı olarak görmek, kaskatı yaşamak, seneler sonra onu fazlasıyla yıpratır. Yorulur. Lüks yat, lüks otomobil ve lüks uçak koleksiyonu onun için çocukken odasını dolduran oyuncaklar gibi nefret edilesi nesnelere dönüşür. Yunan heykellerini çağrıştıran doğaüstü görünümüne rağmen ruhu çürümüştür. Can sıkıntısını giderecek haz arayışıyla içindeki boşluk giderek büyür. Daha sık sarhoş olur. Doktorlarının uyarısına rağmen uyuşturucu kullanır. Zamanla doz artar, öfke ve zihin kontrolü zayıflar. Bedeni de hırpalanır. Yardımcılarıyla önemli bir toplantının ortasındayken birgün köpek gibi havlamaya başlar. Sokağa terk edilmiş bir köpek yavrusu gibi... Ardından kahkahayla güler. Yardımcıları şaşkınlık ve korkuyla karışık kendisine eşlik ederler.

*Devamı bir sonraki yazıda.

Seyfi Elçiboğa
seyfelseyf@gmail.com